Home Page

Icon   FRANSE LERAARS TEN EINDE RAAD DOOR GEWELD OP
      SCHOLEN

Icon   E-mail: hulp@pesten.net

onafhankelijke website www.pesten.net

ROUEN - De leraars van het Collège Louise-Michel bij Rouen zijn sinds donderdag in staking. Reden: het onhoudbaar klimaat van geweld in de school. Ook de leerkrachten van een beroepsschool in het Oostfranse Grand-Charmont (departement Doubs) legden vorige week het werk neer, om dezelfde reden. In het departement Seine-Saint Denis, aan de noordoostelijke rand van Parijs, wordt in alle middelbare scholen een filmpje vertoond om de leerlingen te leren dat ze zich niet weerloos bij de ,,rackettage'' (afpersing) door medeleerlingen moeten neerleggen. In het republikeinse schoolsysteem, sinds generaties dè motor van sociale promotie en integratie, weerklinken alarmbellen over een sfeer van geweld en demotivering.

Het kollege Louise-Michel ligt in Saint-Etienne-du-Rouvray, een zuidelijke ,,banlieue'' van Rouen. Het maakt deel uit van een ,,Zep'' (Zone d'éducation prioritaire), waarin een lycée d'enseignement professionnel (Lep), drie ,,kolleges'' (de vier eerste jaren van het middelbaar onderwijs dat naar le bac leidt), en een tiental lagere scholen zijn gegroepeerd. Twee weken geleden is in twee scholen zware schade aangericht door gewelddadige scholieren. Vorige week gaven de leerkrachten van Louise-Michel er de brui aan. Ze zeggen dat het klimaat van geweld te wijten is aan een kleine groep scholieren, tegen wie niemand durft opkomen. Ze willen dat die onhandelbare kern verwijderd wordt, en/of een gepaste opvang krijgt, om de rest van de leerlingen weer een kans te geven. Een lerares wiskunde: ,,Ik ben niet bang voor fysiek geweld wanneer ik naar de school kom. Maar er is dat verlammend gevoel van onmacht. Ik wil mijn werk kunnen doen, maar door de verpeste sfeer is er geen respons, wij staan voor een muur, wij kunnen niet meer onderwijzen.'' De leerkrachten hebben de volle steun van de ouders. Dominique Bizard, hoofdpedagoog van het lyceum voor beroepsopleiding (lep) Robespierre in de Zep, waar ook al vandalisme plaatsvond, zegt dat de sfeer van agressiviteit samenhangt met het grote onbehagen in de cités met hun huurkazernes.

Demotivatie
Die sfeer draagt bij tot demotivatie van de leerlingen, een gevoel dat hun toekomst geblokkeerd is. ,,Wij houden hen uit alle macht voor dat het niet zo is, dat het diploma tot jobs leidt. Maar te vaak wordt het onderwijs gewoon ondergaan''. Fabrice Poquelin, van de nationale onderwijsvakbond SNE, die deel uitmaakt van de grote Fédération d'Education Nationale (FEN), zegt dat echt geweld op scholen nog relatief zeldzaam is. ,,Het is vooral gelokalizeerd in stedelijke zones, in de voorsteden.'' In die zones werken leerkrachten onder enorme druk. ,,Veel kinderen komen uit gebroken gezinnen, gezinnen zonder struktuur. Heel de opvoeding, de sociale zingeving, moet van de school komen. Maar de school kan het gebrek aan gezinsleven, de sfeer van wetteloosheid niet opvangen''. De school kan niet veilig zijn als buiten haar muren wetteloosheid heerst, zoveel is duidelijk geworden. Ook Poquelin zegt dat er weinig hoop is voor de plaatstelijke scholen als bepaalde cités, wegens het geweld en de agressiviteit, ,,no go'' gebieden blijven voor openbare diensten, als er geen aangepast politie-optreden komt. ,In die wijken, met hun grote jongerenbevolking en hoge werkloosheid, ontstaan bendes, en een parallele ekonomie die drijft op diefstel en drugshandel. De sociale relaties berusten op intimidatie en geweld. Die dringen ook in de scholen door''. Een van de fenomenen van geweld, de rackettage - dat woord wordt hier algemeen gebruikt, ondanks de inspanningen voor verfransing van angelsaksische termen - is zozeer verspreid dat de prefektuur van Seine-Saint-Denis via een schoolfimpje de scholieren wil aanmoedigen de afpersingen te melden. De omvang van het fenomeen is niet echt bekend, omdat de meeste schoolkinderen, doorheen Frankrijk, die hun lunchpakket, zakgeld of andere bezittingen onder bedreiging moeten afgeven aan medescholieren, niet durven praten uit schrik voor wraak.

,,Voor Molière''
De slachtoffers durven niet praten, de racketteurs wel, toch met kranten en radiostations, waar hun gezichten niet getoond worden. De meesten gaan er ijskoud prat op dat ze pakken waar ze zin in hebben: een hippe zonnebril, een bombardier (blouson) enzovoort. Maar dan hoor je plots, op radio Europe 1, een jonge Rodrigue (vierde klas middelbaar) zeggen: ,,Als je een boek van Molière wil ou un truc comme ça, en je hebt geen geld, geen vrienden, niets, dan is de enige oplossing racketter. ...De ouders zeggen: wat wil je met een boek? We moeten al je negen jongere broers eten geven...''. Ofwel is Rodrigue een zeer schrandere jongeman die weet dat kultuur in Frankrijk het best mogelijke alibi is, en dan zal hij het ver brengen in de communicatiewereld. Ofwel is rackettage zo ,,normaal'' geworden dat ook een gemotiveerde scholier daar een aanvaardbaar middel in ziet om zijn dorst naar literatuur te laven.


Bron: De Standaard, 30-01-1996


Terug


Laatst bijgewerkt d.d. 14-10-1999