Home Page

Icon   DE BEROEPSCOMMISSIE
Icon   E-mail: hulp@pesten.net

onafhankelijke website www.pesten.net

Door Drs. Bob van der Meer

Een leerling uit het voortgezet onderwijs vertelt zijn ouders dat hij door klasgenoten gediscrimineerd en mishandeld wordt. De vader meldt dit aan de school. De school doet niets. Vader belt op en schrijft brieven. De discriminatie en mishandeling stoppen niet, maar worden allengs erger. De vader laat het er niet bij zitten, belt nu voortdurend op en bestookt uiteindelijk de schoolleiding met faxen. Het antwoord van de school?
De secretaris van de beroepscommissie van de school belt hem op met het verzoek tot een gesprek met de commissie van de school. Omdat hij niet weet wat een dergelijke commissie doet, stelt hij aan de secretaris de volgende vragen: uit welke personen bestaat die beroepscommissie; waar wordt het gesprek gevoerd; mag ik iemand meenemen; kan ik een schriftelijke uitnodiging krijgen, met daarin vermeld het doel van het gesprek; en wat is de taak van de commissie?
De antwoorden: de commissie bestaat uit een oud-rector en een bankdirecteur; het gesprek wordt op school gevoerd; hij mag z'n hele familie meenemen, als die maar niet al te groot is; een schriftelijke uitnodiging is onmogelijk omdat ze een zere vinger heeft, daardoor niet kan typen en anderen hiermee niet lastig wil vallen; en als antwoord op de taak van de commissie stuurt ze een pagina op, waarin in artikel 2.2. het volgende staat: " (voorts heeft het plaatselijk bestuur tot taak) het fungeren als beroepscommissie voor ouders, leerlingen en personeel". De vader vermoedt dat hij geen schijn van kans heeft en vraagt aan de DAS, bij welke organisatie hij al jaren verzekerd is voor rechtsbijstand, om juridische hulp. Dit wordt op grond van onduidelijke argumenten geweigerd. Hij gaat, vergezeld van een deskundige, naar het gesprek; legt aan de commissie zijn grieven voor, waarop de bankdirecteur hem vertelt dat hij zal worden opgebeld met de beslissing van de commissie. 's Avonds belt hij hem op met de mededeling dat zijn klacht ongegrond is, waarna de mentrix, die al die maanden nog nooit iets van zich heeft laten horen, hem vijf minuten daarna belt en vertelt dat zijn zoon zal blijven zitten.
Alles wat fout kon gaan, is fout gegaan: geen schriftelijke uitnodiging; geen vermelding van de doelstellingen van de hoorzitting en werkwijze en taakomschrijving van de commissie; geen (duidelijk omschreven) klachtenprocedure noch een omschrijving van de criteria op grond waarvan een beslissing wordt genomen; geen neutrale plaats; geen onafhankelijke commissieleden; geen verslaglegging/notulering van de inhoud van het gesprek; geen schriftelijke bevestiging van de beslissing, noch vermelding van de beroepsmogelijkheden voor de klager.

Producten zijn in Nederland beter beschermd dan kinderen. Wanneer je namelijk een conflict met een winkelier hebt, kan je de Consumentenbond inschakelen of een geschillencommissie. Maar wanneer je kind met geweld te maken krijgt, kan je het niet beschermen.
Wanneer maken we nu eens ernst met absoluut onafhankelijke klachtencommissies?

Bron: Dagblad De Telegraaf


Terug


Laatst bijgewerkt d.d. 15-10-1999